Paraan ng Pagluluto
- Itusta ang malagkit na bigas sa tuyong kawali sa katamtaman-mababang apoy, patuloy na umiindayog, sa loob ng walo hanggang sampung minuto hanggang malalim na ginto-kayumanggi at matinding mabango. Palamigin, tapos gilingin sa lusong upang maging magaspang na pulbos. Ito ang khao khua — ang kaluluwa ng larb.
- Lutuin ang baboy sa malapad na kawali sa katamtamang apoy na may dalawang kutsara ng tubig — walang mantika. Hatiin ito nang patuloy upang maluto sa pinong durog, hindi mga buo. Hilahin sa labas ng apoy sa sandaling mawalan ng kapulahan, mga apat na minuto.
- Ihagis ang baboy na mainit pa rin sa mangkok ng paghahaluan. Idagdag ang katas ng kalamansi, patis, at chili powder habang mainit — ang init ay umaakit sa mga lasa.
- Idagdag ang tustadong rice powder, sibuyas tagalog, at sibuyas-na-mura. Ihalo upang pagsamahin — ang rice powder ay dapat magpalapot sa dressing at kumapit sa karne.
- Bago ihain, i-fold ang yerbabuena, wansoy at sawtooth coriander. Huwag idagdag ang mga halamang gamot nang maaga o malalanta sila at maitim.
- Itambak sa plato. Ihain kasama ng basket ng malagkit na kanin, hilaw na hiwa ng repolyo, hilaw na sitaw at pipino — ang mga kumakain ay sumasandok ng larb gamit ang malagkit na kanin o dahon ng repolyo at kumakain ng kamay.
Konteksto sa Kultura
Ang larb ay ang unofficial national dish ng Isan (at ng Laos, kung saan halos pareho ang recipe — ang larb ay walang hangganan). Ang tustadong rice powder ay hindi pwedeng tanggalin; nang wala ito ang ulam ay giniling na baboy lamang na may halamang gamot. Ang baboy ay maaaring hilaw (larb dip) para sa mga gustong ng pinaka-totoong bersyon, ngunit ang luto ang ligtas at karaniwang home preparation. Ang isang Lao-Isan elder ay huhusgahan ang isang batang nagluluto sa kanilang khao khua: masyadong maputla at ang lasa ay tabang, masyadong madilim at mapait.
