วิธีทำ
- เริ่มจากการหุงข้าว ละลายเนยใสในหม้อหนาบนไฟกลาง ใส่กระวานเขียว อบเชยและกานพลู ผัดประมาณหนึ่งนาทีจนหอม ใส่ข้าวลงคนเคล้าหนึ่งนาทีครึ่งให้ทุกเมล็ดเคลือบเครื่องหอม จากนั้นเทน้ำสต็อกไก่ที่มีหญ้าฝรั่นแช่ไว้ลงไป ตั้งไฟให้เดือดแล้วลดไฟลงต่ำสุด ปิดฝาอบประมาณสิบแปดนาที พักทิ้งไว้ในหม้อปิดฝาอีกสิบนาที แล้วใช้ส้อมพรวนเมล็ดข้าว
- ลนใบตองบนเปลวไฟจนนิ่มและพับได้ ตัดเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมขนาดประมาณ 25 เซนติเมตร
- วางใบตองที่ลนแล้วบนโต๊ะ ตักข้าวหญ้าฝรั่นจำนวนพอประมาณวางตรงกลาง รอบๆ ข้าวจัดวางส่วนผสมแต่ละอย่างทีละน้อย ได้แก่ แกงเนื้อรวม โมจูมะเขือยาว ซีนิสมโบล ฟริกกาเดลสองลูก บลาชานและไข่ต้มครึ่งฟอง
- พับใบตองห่อให้แน่นเป็นทรงสี่เหลี่ยม โดยพับด้านตรงข้ามเข้าหากันก่อน แล้วพับสองด้านที่เหลือ มัดด้วยไม้จิ้มฟันหรือเชือกอาหารให้แน่น
- ทำห่อให้ครบทั้งหกห่อ จัดวางบนถาดอบ
- อบที่อุณหภูมิ 180 องศาเซลเซียสประมาณยี่สิบห้านาที ใบตองจะไหม้เกรียมเล็กน้อยและความร้อนจะทำให้ทุกอย่างอบรวมกัน ดูดซับกลิ่นหอมของใบตอง เปิดห่อที่โต๊ะอาหารเพื่อให้กลิ่นหอมปะทุออกมา กินด้วยมือ ลัมเพรซเป็นห่ออาหารหนึ่งห่อต่อหนึ่งมื้อแบบครบเครื่อง
บริบททางวัฒนธรรม
ลัมเพรซมาจากชุมชนเบอร์เกอร์ดัตช์ของศรีลังกา ซึ่งเป็นลูกหลานของชาวดัตช์ที่เข้ามาในยุคอาณานิคมและแต่งงานกับคนท้องถิ่น ชื่ออาหารมาจากภาษาดัตช์ว่าลอมเพรชต์ที่แปลว่าก้อนข้าว เมนูนี้เป็นธรรมเนียมอาหารกลางวันวันอาทิตย์ของครอบครัวเบอร์เกอร์ในโคลัมโบ ส่วนประกอบแต่ละอย่างคือเมนูเดี่ยวๆ ที่ต้องเตรียมแยกกัน การทำลัมเพรซตั้งแต่เริ่มต้นจึงเป็นโครงการครึ่งวัน คนทำที่บ้านส่วนใหญ่จะเตรียมส่วนประกอบแต่ละอย่างทยอยทำในหลายวันแล้วประกอบเป็นห่อในวันอาทิตย์