วิธีทำ
- ทำไส้ ตั้งน้ำมัน 2 ช้อนโต๊ะ ผัดหอมใหญ่ กระเทียมและใบแกง 4 นาที ใส่ผงแกง ยี่หร่าและผักชีป่น คน 60 วินาที ใส่ไก่สับ ผัด 4 นาที ใส่มันฝรั่งต้มหั่นเต๋า เกลือ ซีอิ๊วและน้ำตาล บดบางส่วนด้วยช้อน ผัดต่ออีก 2 นาที พักให้เย็นสนิท
- ทำแป้งน้ำ ขยี้ชอร์ตเทนนิ่งเย็นกับแป้งและเกลือกับน้ำให้พอเข้ากัน นวดสั้น ๆ ห่อพักไว้ 30 นาที
- ทำแป้งน้ำมัน ขยี้ชอร์ตเทนนิ่งส่วนที่สองกับแป้งให้เข้ากัน เนื้อเป็นมันกว่าแป้งน้ำมาก ห่อพักไว้ 30 นาที
- การลามิเนต เทคนิคที่ให้เคอร์รี่พัฟลายเส้นเกลียวลายเซ็น แบ่งแต่ละแป้งเป็น 12 ส่วน ห่อลูกแป้งน้ำมันหนึ่งลูกในลูกแป้งน้ำหนึ่งลูก รีดเป็นรูปไข่ยาว พับเป็นสามส่วน หมุน 90 องศา รีดอีกครั้ง พับอีกครั้ง ภาคตัดขวางของแต่ละชิ้นต้องเป็นชั้นสลับกัน
- รีดแต่ละชิ้นที่ลามิเนตแล้วเป็นแผ่นบาง วางไส้ 2 ช้อนโต๊ะและไข่หนึ่งในสี่ตรงกลาง พับเป็นรูปครึ่งวงกลม จับขอบด้วยเทคนิคจีบเคอร์รี่พัฟ บีบขอบแล้วบิดม้วนเข้าด้านในเป็นขอบเชือกที่เป็นเอกลักษณ์
- ตั้งน้ำมันที่ 170 องศาเซลเซียส ทอดเคอร์รี่พัฟ 5 นาทีพลิกระหว่างทอดจนเหลืองทองเข้มและผิวกรอบแตก พักบนตะแกรง ภาคตัดขวางของเคอร์รี่พัฟที่ลามิเนตถูกต้องจะแสดงลวดลายเกลียว เสิร์ฟร้อนหรืออุ่น
บริบททางวัฒนธรรม
เคอร์รี่พัฟถูกนำเข้ามาในสิงคโปร์โดยพ่อค้าอินเดียมุสลิมและยูเรเซียน (โปรตุเกส-เอเชีย) ต้นฉบับส่วนใหญ่ใช้มันฝรั่ง เครือโอลด์ชางคีทำให้จานนี้เป็นอุตสาหกรรมในทศวรรษ 1970 พัฟยาวเอกลักษณ์ของพวกเขากับแกง-ไข่อาจเป็นไอคอนยิ่งกว่าเวอร์ชันงานฝีมือ คิลลินีเคอร์รี่พัฟและเจ.2 เป็นแผงงานฝีมือที่ดี เทคนิคลามิเนต — แป้งน้ำห่อแป้งน้ำมัน — เหมือนซาลาเปาสับปะรดของจีนและเอ็มปานาดาแกงของฟิลิปปินส์ เทคนิคย้ายข้ามอาหารและถูกท้องถิ่น
