วิธีทำ
- ผสมแป้งมันสำปะหลัง แป้งข้าวเจ้า น้ำตาลและเกลือในชามใหญ่ ตีให้เข้ากัน
- ในหม้อ อุ่นกะทิ น้ำและใบเตยด้วยไฟอ่อนจนเริ่มเป็นไอ ห้ามเดือด ทิ้งใบเตย
- ค่อย ๆ เทกะทิอุ่นลงในส่วนผสมแห้งพร้อมตี แป้งควรเนียน ข้นเล็กน้อย เหมือนครีมข้าวเดียว กรองผ่านตะแกรงตาถี่
- แบ่งแป้งเป็นสามส่วน ทิ้งหนึ่งส่วนเป็นสีขาว ย้อมหนึ่งส่วนด้วยสีใบเตย (เขียว) และอีกหนึ่งส่วนด้วยน้ำเชื่อมกุหลาบ (ชมพู)
- ทาน้ำมันบาง ๆ ในแม่พิมพ์นึ่งสี่เหลี่ยม 22 เซนติเมตร ตั้งซึงน้ำเดือดแรง
- เทแป้งสีชมพูเป็นชั้นบาง (100 มิลลิลิตร) ลงในแม่พิมพ์ นึ่ง 5 นาที ชั้นต้องเซตแต่ยังเหนียวเล็กน้อย เทแป้งสีขาว 100 มิลลิลิตรราดทับ นึ่ง 5 นาที เทแป้งเขียว 100 มิลลิลิตร นึ่ง 5 นาที สลับสีไปเรื่อย ๆ ทับชั้นก่อนหน้าและนึ่ง 5 นาทีจนใช้แป้งหมด ผลลัพธ์เป็นเค้กหลายชั้นสูงของริ้วชัด พักให้เย็นสนิท (สำคัญ กือลาปิสอุ่น ๆ จะเหนียวเหลว) หั่นด้วยมีดทาน้ำมัน กินด้วยการลอกชั้นด้วยนิ้ว
บริบททางวัฒนธรรม
กือลาปิสซากูคือเวอร์ชันเปอรานากันของกือลาปิสที่เป็นชั้น ใสและละเอียด แยกออกจากกือลาปิสแป้งข้าวเจ้าทึบ บ้านเปอรานากันสิงคโปร์ทำเป็นชมพู-ขาว ขาว-เขียวหรือทั้งสามสี พิธีกรรมการกิน ลอกทีละชั้นช้า ๆ ระหว่างดื่มชา เป็นประเพณีบ้านญอนยา กฎภาพคือทำมือ 9 ชั้นบาง แต่ละชั้นนึ่งแยก เวลาทำคือแรงงานของจาน
